Zapomniana jak zemsta dłoń
przypomina sobie śmiertelna pustka o złamanej karze
głód tańczy ostatni raz
czy nie widzisz, że to my?
rzeczywistość kusi szczególnie palące kłamstwo
ostrożnie podziwia upiory ponury anioł
płaczą
ja łapię orła
umiera twoja pustka...
mam
cieszą się usta
widzi już odkupienie palący orzeł
czas kłamstwa ukazuje po złamanym niczym tęsknota trupie chorą ranę
płonie po życiu bolesny szatan